DE REGENWOUDEN VAN GUINEE

Gambia is onder Nederlandse vogelaars een populair vogelland. Eigenlijk een beetje vreemd voor zo'n klein land met een tamelijk eenvormig landschap en klimaat.

Zou het misschien zo zijn dat de hele regio een fantastische vogelregio is, maar de actieradius van Nederlandse vogelaars zich beperkt tot landen met een redelijke toeristische infrastructuur en waar men zich in het Engels kenbaar kan maken?

Want dat is het enige waarin Gambia zich onderscheidt van andere landen in de omgeving.

Elke Nederlandse vogelreisaanbieder heeft wel een of meerdere reizen naar Gambia in het programma, Maar reizen naar belangrijke vogelparken in West-Afrika als Djoudj (het derde belangrijkste ornitholoische park ter wereld) en de Banc d'Arguin in Mauritanië waar 's winters vrijwel de gehele steltloperpopulatie van de Waddenzee verblijft, ontbreken bij de grote drie.

Goed, daar doen wij nu dus wat aan.

Maar we gaan verder. In de jaren negentig zijn we een paar keer vanuit Gambia verder gereden naar het zuiden. Naar Guinee en Ivoorkust. Dat waren reizen om nooit te vergeten. Met name de ongerepte regenwouden maakten grote indruk.

Maar rond de millenniumwisseling gebeurde er van alles in dit gebied. Burgeroorlogen in Liberia en Sierra Leone ontregelden de hele de hele regio. En toen de situatie na tien waar enigszins gestabiliseerd was brak de vreselijke ebola-epidemie uit. Maar gelukkig behoort ook dat tot het verleden. 

Tijdens onze reizen in de jaren negentig waren we regelmatig de eerste blanken waarmee de bewoners contact hadden. Guinee Forrestiere en in mindere mate het westen van Ivoorkust waren geen gebieden waar veel blanken zich waagden. Slechte wegen en een geen toeristische infrastructuur.

Vreemd genoeg zijn die wegen, hotels en restaurants er nu wel. Niet voor de toerist maar voor het legertje hulpverleners dat er de afgelopen jaren actief was. 

Tijd dus voor een verkenningtocht.

Voor zo ver er al informatie beschikbaar is over vogels in Guinee is die of wel afkomstig uit de kustgebieden, ofwel minimaal 20 jaar oud.  De noordelijk Fouta Djalon-regio komt er nog het minst bekaaid af. 

De bedoeling is om in november vanaf Dakar of Banjul te vertrekken. Eerst naar het Niokolo Koba-park in het uiterste oosten van Senegal. Het regenseizoen is nog maar kort voorbij. Daardoor zijn er nog veel soorten uit zuidelijker regionen te vinden.

Van Niokolo Koba gaat het naar Guinee. Over de savanne van het bergplateau Fouta Djalon. De spons van West-Afrika, het ontstaansgebied van alle grote rivieren: Niger, Senegal en Gambia. Een bezoek aan het gierenreservaat bij Labe staat op de planning

Daarna het centrale gedeelte van het land. Een uiterst dun bevolkt savanne-landschap dat behoort tot het Park Haut Niger.

Dan op naar Guinee Forrestiere. Naar verluidt heeft het regenwoud het de afgelopen 20 jaar zwaar te verduren gehad.  Er schijnt veel te zijn gekapt voor rijst- en koffieplantages. Maar het Massif du Ziama lijkt er redelijk ongeschonden af te zijn gekomen. In de jaren negentig tilde het hier ook nog op van de olifanten.

Na de stad Nzerekoré rijden over de flanken van Mount Nimba. De top is het drielandenpunt van Guinee, Liberia en Ivoorkust en bedekt met hooglandoerwoud. Direct over de grens in Ivoorkust komen we in het Mt Nimba Strict Nature Reserve, een van de interessante vogelplekken van het land.

Tenslotte reizen we in zuidelijke richting naar het Taï-reservaat. Hier wordt een gebied primair regenwoud ter grootte van de provincie Overijssel beschermd. Het is de plek om de soorten van het West-Afrikaanse regenwoud te zien, zoals kroonarend, rosse visuil, lelrupsvogel, bruinoorneushoornvogel, geelhelmneushoornvogel, groene baardbuulbuul, nimbadrongovliegenvanger, witoogprinia, koperstaartglansspreeuw en wolters prachtwever.

Na het avontuur in het Taï-woud rijden we richting de havenstad San Pedro voor de vogels van de kust. Via de kustweg rijden we richting de hoofdstad Abidjan en vervolgens naar Accra in het buurland Ghana voor de terugvlucht.

Dit is een voorlopig schema. Er moet nog veel uitgezocht worden. Mogelijk dat we het aantal kilometers van de reis moeten inkorten. Dat kan door de reis te beginnen in Conakry (Guinee) en terug te vliegen vanaf Abidjan (Ivoorkust)